ตัวกรองผลการค้นหา
หรือคุณกำลังค้นหา บิดา, บิดร, ป, บิตุรงค์, ปิตตะ, ลูกหญิง, ปณิตา, ลิตา, ริตา
บิดา
คำบาลีปิตา
คำสันสกฤตปีตฺฤ
ปิตา
หมายถึง(แบบ) น. บิดา, พ่อ. (ป.; ส. ปิตฺฤ).
ป
หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๒๗ เป็นพวกอักษรกลาง เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น บาป เนปจูน, ตัว ป ที่ขึ้นต้นของคำหรือพยางค์ในภาษาบาลีและสันสกฤตมักแผลงมาเป็นตัว บ ในภาษาไทย เช่น ปท ปิตา เป็น บท บิดา.
หมายถึงน. พ่อ (ใช้ในที่สุภาพ), โดยปริยายหมายความว่า ผู้ให้กำเนิด เช่น บิดาแห่งประวัติศาสตร์, บิดร ก็ว่า. (ป. ปิตา; ส. ปิตฺฤ).
ฐปิตา
แปลว่าผู้มีความตั้งมั่นแล้ว
ไอ่
หมายถึงชื่อมเหสีของท้าวผาแดง ในวรรณคดีอีสาน เรื่อง ผาแดงนางไอ่ อย่างว่า เมื่อนั้นพระบาทเจ้าตนพ่อปิตา จิ่งได้หานามกรแก่นางนงน้อย ชื่อว่าสอยวอยหน้ากัลยานางไอ่ อันแต่ขงเขตใต้ลือน้อยว่างาม (ผาแดง).