ตัวกรองผลการค้นหา
หรือคุณกำลังค้นหา เตรียบ, ปรับ, ปูน, ขนาน, เชียบ, ทาบ, เพรียบ, เซียบ, รุหาญ, ทำเนียบ, เทียบ, เกลี้ยง
พื้น ๆ
หมายถึงว. เรียบ ๆ เช่น งามอย่างพื้น ๆ คือ งามอย่างเรียบ ๆ ไม่ฉูดฉาด ดีอย่างพื้น ๆ คือ ดีอย่างเรียบ ๆ ไม่โลดโผน, ธรรมดา ๆ เช่น กับข้าวพื้น ๆ.
เรียบ ๆ
หมายถึงว. เป็นไปตามธรรมดาสามัญ, ไม่โลดโผน, เช่น ใช้ชีวิตเรียบ ๆ; ไม่ฉูดฉาด เช่น แต่งตัวเรียบ ๆ.
เจีย
หมายถึง(ปาก) ก. ทำให้ผิวโลหะสึก เรียบ โดยวิธีขัดหรือกลึงเป็นต้น.
เกลี้ยง
หมายถึง[เกฺลี้ยง] ว. เรียบ ๆ ไม่ขรุขระหรือไม่มีลวดลาย; หมดไม่มีเหลือไม่มีอะไรติดอยู่ เช่น หมดเกลี้ยงกินเสียเกลี้ยง.
เรียบ
หมายถึงว. ไม่ขรุขระ เช่น พื้นเรียบ, ราบ เช่น กระเบื้องแผ่นเรียบ ฝาผนังเรียบไม่มีลวดลาย, เป็นระเบียบ เช่น จัดบ้านเรียบ, ไม่ยุ่ง เช่น หวีผมเรียบ, ไม่ยับ เช่น รีดเสื้อเรียบ; (ปาก) เกลี้ยง, หมด, ไม่เหลือ, เช่น กินเรียบ กวาดเรียบ ตายเรียบ.
ตายเรียบ
หมายถึง(ปาก) ว. ตายทั้งหมด.
กลบเกลี่ย
หมายถึงก. ปิดให้เรียบสนิท.
ท้องไม้
หมายถึงน. ส่วนกลางของฐานที่เป็นหน้าเรียบ.
ขรุขระ
หมายถึง[ขฺรุขฺระ] ว. เป็นปุ่มเป็นแง่, ไม่เรียบราบ.
กรอ
หมายถึงก. แต่งให้เรียบ เช่น กรอฟัน กรอไม้.
แทงตะไบ
หมายถึงก. เอาตะไบถูให้เรียบหรือให้คมเป็นต้น.
คาบ
หมายถึงน. พื้นหน้าเรียบ เช่น ราบคาบ. (ไทยขาว).